Phanomsinh's space: About me

Tony is 9 years old (2)

Thu, 08 Nov 2007 09:06:26 GMT

ແນວໃດກໍ່ຕາມ Tony ກໍ່ໄດ້ອອກໂຮງຮຽນ ມາຢູ່ເຮືອນກັບແມ່ຍ່າ ແລະ ພໍ່ແມ່ກໍ່ຕ້ອງ ຫນັກໃຈກັບການໄປເລາະຫລີ້ນຕາມຫົນທາງ ຂອງ Tony, ພໍ່ຂອງ Tony ໄດ້ແນະນຳໃຫ້ຕິດຕັ້ງ cable TV ເພື່ອທີ່ຈະເຮັດໃຫ້ Tony ມີແນວເບິ່ງແນວຊົມ ຢູ່ກັບເຮືອນ ແລະ ຈະບໍ່ອອກໄປເລາະນຳຫົນທາງ, ແຕ່ລາຍການທີ່ Tony ສົນໃຈ ແມ່ນລາຍການກາຕູນ ເຊິ່ງມື້ຫນຶ່ງສາຍເລື່ອງດຽວວົນໄປວົນມາຮອດສາມເທື່ອ ເຊິ່ງບໍ່ສາມາດເຮັດໃຫ້ Tony ຢູ່ເຮືອນ

Tony ສາມາດໄຂປະຕູຮົ້ວ ຫລື ປີນອອກໄປໄດ້ເລື້ອຍ ເພື່ອອອກໄປຢືນສົ່ງສຽງຢູ່ແຄມທາງ. ບໍ່ພຽງເທົ່ານັ້ນ Tony ມັກຫາຍໄປເປັນຊົ່ວໂມງໂດຍບໍ່ຮູ້ວ່າໄປໃສ ບາງເທື່ອກໍ່ກັບມາເອງ, ເພາະ Tony ຮູ້ຫົນທາງທຸກຮ່ອມໃນບ້ານເປັນຢ່າງດີ, ແມ່ຍ່າກໍ່ບໍ່ອາດຕິດຕາມໄດ້ນອກຈາກໂທຫາແມ່ຫລືພໍ່ ເພື່ອອອກໄປຊອກ ໂດຍເລາະຖາມໄປວ່າເຫັນເດັກປາກກືກຫູຫນວກຜ່ານມາທາງນີ້ບໍ່

ບາງເທື່ອໄປເຫັນຢູ່ວັດ, ຢູ່ແຄມຫນອງນ້ຳ,ບາງເທື່ອຍ່າງໄປຮອດເຮືອນຫມູ່ ເພື່ອໄປຫລິ້ນເກມຄອມພິວເຕີ ບາງເທື່ອຍ່າງໄປຊອກຫາພໍ່ຮອດຫ້ອງການເຊິ່ງຢູ່ໄກຈາກເຮືອນຮອດ 3 ກິໂລແມັດ. Tony ຈະພາຫມາຄູ່ຫູໄປນຳ ຖ້າຫາກບໍ່ເຫັນຫມາ ແປວ່າ Tony ອອກເຮືອນໄປແລ້ວ, ຖ້ານຳໄປເຫັນຫມາ ກໍ່ແປວ່າ Tony ຢູ່ແຖວນັ້ນ.

ພໍ່ຂອງTony ໄດ້ຊື້ຄອມພິວເຕີໃຫ້ Tony ເພື່ອຈະໄດ້ໃຊ້ ສັ່ງສອນຜ່ານ ຮູບພາບ ວິດີໂອ presentation ແລະ ເກມ. Tony ໃຊ້ຄອມພິວເຕີໄດ້ດີພໍສົມຄວນ. ແຕ່ກໍ່ຍັງບໍ່ເຮັດໃຫ້ Tony ບໍ່ອອກເຮືອນ Tony ຈະຍ່າງໄປເຮືອນທີ່ມີເກມດີກວ່າ ໃຫມ່ກວ່າ. ບາງຄັ້ງເຈົ້າຂອງເຮືອນບໍ່ຢູ່ ຫລືວ່າ ບໍ່ທັນຕື່ນນອນ

ເມື່ອຮອດສົກຮຽນໃຫມ່ ແມ່ຂອງTony ໄດ້ໄປຂໍນຳໂຮງຮຽນໂສຕະສຶກສາອີກເທື່ອຫນຶ່ງ ຂໍໃຫ້ Tony ໄດ້ມີໂອກາດຢູ່ກັບສັງຄົມ ມີຫມູ່ຄູ່ ໄດ້ຮຽນພາສາມື ເພື່ອໃຫ້ຄູສາມາດສັ່ງສອນ ໄດ້ສື່ສານກັບຜູ້ອ່ືນໆ ໂດຍມີເງື່ອນໄຂວ່າ ຈະໃຫ້ຮຽນພຽງເຄິ່ງຕອນ ແລ້ວຈະມາຮັບເອົາໃນເວລາທ່ຽງ ເພື່ອບໍ່ລົບກວນເວລານອນເວັນຂອງນັກຮຽນອື່ນໆ ແລະ ທາງໂຮງຮຽນຮັບປາກ ໂດຍຕ້ອງປະຕິບັດຕາມເງື່ອນໄຂນັ້ນ

ເມື່ອ ຮຽນໄປໄດ້ໄລຍະຫນຶ່ງ Tony ກໍ່ຖືກເຊີນອອກອີກຕາມເຄີຍ ເຫດຜົນເທື່ອນີ້ແມ່ນ Tony ມັກຮ້ອງສຽງດັງ ຫນວກຫູ. ທາງພໍ່ແມ່ຈຶ່ງ ໄດ້ ພະຍາຍາມຕິດຕໍ່ຄູມາສອນຢູ່ເຮືອນ ແຕ່ບໍ່ມີຄູໃດຍອມມາ

ຮອດຕອນພັກໂຮງຮຽນ ພໍ່ຂອງTony ກັບມາຈາກຕ່າງແຂວງ ຈຶ່ງໄປຫາໂຮງຮຽນ ເພື່ອຖາມວ່າ ຍາມພັກແນວນີ້ ຄູໃດວ່າງແດ່ . ທາງຮຮ ວ່າບໍ່ມີໃຜ ມີທ້າວດຽວ ອາຍຸ ຊາວປາຍປີ ທີ່ເປັນຄູຂອງ Tony ນັ້ນເອງ ທີ່ວ່າງ ເປັນຄົນຫູຫນວກປາກກືກຄືກັນ ແຕ່ຕອນນີ້ ໄປອຸດົມໄຊ ແລະ ຈົດເບີໂທໃຫ້, ຍັງງົງຢູ່ວ່າ ຈະໂທຫາຄົນຫູຫນວກແນວໃດ ແລະ ຄົນຫູຫນວກໃຊ້ມືຖືແນວໃດ

ຄູຂອງ Tony ເຄີຍຮຽນມາແຕ່ໄທ ອ່ານຂຽນໄດ້ 3 ພາສາ: ລາວ, ໄທ ແລະ ອັງກິດ ສາມາດໃຊ້ຄອມພິວເຕີ ໃຊ້ອິນເຕີເນັດໃນມືຖື ແລະ ຫນ້າຕາດີອີກ

ມາຮອດມື້ນີ້ Tony ໄດ້ຜ່ານຜ່າອຸປະສັກມາໄດ້ 9ປີ ແລະ ຮຽນຫນັງສືຢູ່ເຮືອນ ກັບຄູຂອງລາວ ໃນໄລຍະພັກແລ້ງ 1 ເດືອນຜ່ານມາ, Tony ບໍ່ໄດ້ອອກໄປເລາະອີກ ແຕ່ຍັງຂໍເງິນແມ່ທຽວໄປຊື້ຂະຫນົມ ມື້ລະຫລາຍ ເທື່ອ, ຍັງຂັດຂ້ອງເວລາບອກໃຫ້ຂຽນຫນັງສື ແລະຍັງຫລິ້ນເກມ ເປັນໃຫຍ່, Tony ສາມາດ ຂຽນຫນັງສືໄດ້ແດ່ ແລະ ເລີ້ມໃຊ້ພາສາມືໄດ້ ແຕ່ Tony ຈະຍັງບໍ່ສາມາດໄປໂຮງຮຽນເທື່ອ, ໃນເດືອນ 9 ນີ້ ຄູຂອງTony ຈະຕ້ອງໄປສອນຢູ່ຮຮ ແຕ່ຈະຍັງທຽວມາສອນTony ຢູ່ເຮືອນ ຫລັງເລີກຮຮ

ຄູຂອງ Tony ຈະພະຍາຍາມສອນສັ່ງ ເພື່ອໃຫ້ Tony ໄດ້ໄປຮຽນໃນປີຕໍ່ໄປ

Nicky is now 4 years old.

Wed, 07 Nov 2007 16:50:04 GMT

ຂ້ອຍຈະພະຍາຍາມບໍ່ຂຽນບົດຫຍັງທີ່ມັນຍາວໆອີກ. ມັນພາໃຫ້ຫນ້າເວັບເສຍຄວາມງາມ ເພາະມັນຍາວລາມລົງໄປທາງລຸ່ມ ຫາຫຍັງມາເພີ້ມກໍ່ບໍ່ເຕັມ ມີພື້ນທີ່ວ່າງເປົ່າເຫລືອເຟືອ, ຫລ້າສຸດໄດ້ເອົາເກມມາໃສ່ ເພື່ອໃຫ້ທ່ານທີ່ເຂົ້າມາຫາຫຍັງອ່ານໃຫມ່ໆບໍ່ພົບ ກໍ່ສາມາດຫລິ້ນເກມໄດ້.
ເອົາລະຂໍເຂົ້າເລື້ອງເລີຍ, ມື້ນີ້ຕ້ອງການຂຽນກ່ຽວກັບນິກກີ, ເດັກນ້ອຍຂີ້ຂະຍືຄົນຫນຶ່ງ, ຂີ້ຂະຍື ແມ່ນພະຍາດທາງເດີນຫາຍໃຈຊະນິດຫນຶ່ງ, ມັນມັກເກີດກັບເດັກນ້ອຍ ເມື່ອເດັກໃຫຍ່ຂຶ້ນມັນກໍ່ຈະຫາຍໄປ. ເອີ້ນອີກຢ່າງຫນຶ່ງວ່າ ຫືດ.
ນິກກີເກີດ ໃນວັນທີ 10/11 ເຖິງແມ່ນວ່າຍາດພີ່ນ້ອງຕ້ອງການໃຫ້ເກີດຊ້າກວ່ານັ້ນ ເພື່ອຈະໄດ້ເລກງາມ ຄືວັນທີ 11/11 ປີ 2003. ໃນເວລາເກີດ ຫມໍຈຳຕ້ອງຜ່ານິກກີອອກ, ເພິ່ນວ່າ ສາຍແຮ່ກ້ຽວຄໍ.
ຫົວຂອງ ນິກກີມີສອງຈອມ ຄືເພິ່ນບອກວ່າຖ້າບໍ່ດີສຸດ ກໍ່ລ້ຽງຍາກສຸດ. ເມື່ອນິກກີ ອາຍຸຮອດເວລາທີຄວນຈະຮຽນເວົ້າ ກໍ່ຍັງບໍ່ເວົ້າ. ແຖມຍັງມີທ່າທີວ່າຈະເປັນພວກອໍທິສຕິກ. ລາວຂີ້ຫລຶ້ມ ບໍ່ມັກປາກມັກເວົ້າ ແຕ່ສາມາດໄດ້ຍິນສຽງ ສາມາດບອກໃຫ້ເຮັດຫຍັງກໍເຮັດໄດ້ ແຕ່ບໍ່ຍອມເວົ້າ, ຖ້ານິກກີຢາກໄດ້ຫຍັງ ກໍ່ຮ້ອງຫລືໄຫ້ຂຶ້ນເທົ່ານັ້ນ. ເວລາຢູ່ໂຮງຮຽນ ກໍ່ປາກເວົ້າຕາມທີ່ຄູສອນ ເຊັ່ນຊື່ໂຕສັດ ຫລື ຄອບລາຄູເລາກັບບ້ານເທົ່ານັ້ນ.
ເລື້ອງຂອງພະຍາດປະຈຳຕົວ ເວລານິກກີອາບນ້ຳ ລາວມັກນັ່ງແຊ່ ຢູ່ຊາມໃຫຍ່. ເວລາແມ່ລືມ ເອົານິກກີຂຶ້ນຈາກນ້ຳ ຫລື ອາກາດຫນາມື້ນັ້ນລາວຈະເປັນພະຍາດນັ້ນທັນທີ. ອາການຂອງມັນສະແດງອອກດ້ວຍການ ຫັນໃຈແຮງ ຫັນໃຈຍາກ ເຖິງຫັນໃຈບໍ່ໄດ້. ຖ້ານິກກີ ເປັນແບບນັ້ນ ຕ້ອງພາໄປຫາຫມໍເພື່ອຮົມຢາ.
ຢາທີ່ໃຊ້ຮົມ ເປັນຫລອດນ້ຳຢາປະສົມໃສ່ນ້ຳ ແລ້ວປ່ອນໃສ່ເຄື່ອງຈັກ ຕໍ່ທໍ່ອອກມາໃສ່ດັງ. ເມື່ອພະຍາດກຳເລີບ ຕ້ອງທຽວໄປຮົມຫລາຍເທື່ອ ເຊົ້າແລງ ຈຶ່ງເຊົາ.
ຕອນນີ້ນິກກີ ຮຽນຢູ່ອະນຸບານ. ໂຮງຮຽນນີ້ ເປັນບ່ອນທີ3 ແລ້ວ. ນິກກີຖືກໃຫ້ອອກໂຮງຮຽນມາແລ້ວສອງບ່ອນ. ສາເຫດມາຈາກ ອ້າຍຂອງນິກກີ ທີ່ຊື່ ໂຕນີ ຜູ້ພິການຫູ ມັກຍ່າງໄປທີ່ໂຮງຮຽນທີ່ນ້ອງຮຽນຢູ່ ເພາະຢູ່ເຮືອນຜູ້ດຽວ ຄົງເຫງົາ ແລ້ວເລີຍຍ່າງໄປຫລິ້ນນຳນ້ອງ. ເມື່ອໄປຮອດ ຮຮ ລາວມັກຮ້ອງສົ່ງສຽງດັງ ລົບກວນທັງຄູແລະນັກຮຽນທີ່ກຳລັງຮຽນຫນັງສື. ຮຮ ໃຫມ່ຂອງນິກກີ ແມ່ນເປັນຄວາມລັບສຳລັບໂຕນີ ທັງນີ້ກໍ່ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ໂຕນີຮູ້ແລະນຳໄປສັາງບັນຫາອີກ.

My older sister

Thu, 20 Sep 2007 12:01:12 GMT

ເອື້ອຍບອກວ່າຢາກໃຫ້ຂຽນບົດກ່ຽວກັບເພິ່ນ ເປັນຂອງຂວັນວັນເກີດ. ດີເລີຍ ເພາະບໍ່ມີເງິນຊື້ຂອງຂວັນ ຊື້ໄປຄົງຈະບໍ່ຖືກໃຈດອກ. ເຄີຍຊື້ຂອງຂວັນໃຫ້ເທື່ອຫນຶ່ງ ໃນວັນເກີດ ເປັນແຜ່ນວີຊີດີ ສຳລັບເຕັ້ນແອໂຣບິກ ເພື່ອໃຫ້ເອື້ອຍໃຊ້ເຕັ້ນອອກກຳລັງກາຍ ແຕ່ເບິ່ງແລ້ວເພິ່ນບໍ່ເຕັມໃຈຮັບ ສົງໄສເປັນຍ້ອນລາຄາຖືກ (10 ພັນກີບ 555). ຕອນຍັງນ້ອຍ ຂ້ອຍກັບເອື້ອຍເປັນຄູ່ກັດ ຕີກັນດຸຂະຫນາດ.ໃຫຍ່ມາແດ່ ຕອນມັດທະຍົມ ກະຍ່າງໄປໂຮງຮຽນນຳກັນ ຕອນຄ່ຳກະໄປຮຽນເພີ້ມນຳກັນ. ຕອນຮຽນອຸດົມ (ມ3 ຫາ ມ6) ຈຶ່ງແຍກກັນໄປເພາະມີລົດຄົນລະຄັນ (ລົດ bicycle). ຂ້ອຍກັບເອື້ອຍຮຽນຫ່າງກັນປີ1 ເມື່ອຈົບອຸດົມເອື້ອຍຖືກກຽມພາສາເພື່ອໄປຮຽນຕໍ່ເຍຍລະມັນ1ປີ ຂະນະທີ່ຂ້ອຍຮຽນອ3. ເມື່ອຂ້ອຍຈົບ ເອື້ອຍກໍ່ຈົບການກຽມພາສາເຍຍລະມັນ ແຕ່ຜົນການຊັບຊ້ອນອອກມາ ຂ້ອຍມີຊື່ໄປຮຽນໂຊວຽດ ແລະ ເອື້ອຍກໍ່ມີຊື່ໄປຮຽນໂຊວຽດຄືກັນ ອ້າວ ກະດຽວກຽມພາສາເຍຍລະມັນ. ຂ້ອຍແລະເອື້ອຍນັ່ງເຮືອບິນຖ້ຽວດຽວກັນ ໄປມົສກູ ບໍ່ມີໃຜຮູ້ພາສາລັດເຊຍຈັກຄົນ ກືກຊ່ຳກັນ. ເມື່ອໄປຮອດພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກແຍກກັນໄປຄົນລະທີບ ແລະ ຄົນລະທະວີບ. ຂ້ອຍຖືກສົ່ງໄປເອີຣົບ ປະເທດ ເບລາຣຸສ ເອື້ອຍຖືກສົ່ງໄປ ອາຊີ ປະເທດອາເຊີບາຍຈານ. ລະຫວ່າງຮຽນພວກເຮົາຂຽນຫນັງສືຫາກັນຕະຫລອດ ຍຸກນັ້ນບໍ່ມີ ອີເມລ ມີແຕ່ ແອຣ໌ເມລ. ພວກເຮົາຕ້ອງຮຽນພາສາລັດເຊຍ 1 ປີ ຫລັງຈາກນັ້ນ ກໍ່ຖືກສົ່ງໄປເຂົ້າຮຽນຢູ່ເມືອງອື່ນ. ເອື້ອຍຖືກສົ່ງເຂົ້າມາລັດເຊຍ ທີ່ເມືອງ ໂນໂວມົສກົບ ບໍ່ໄກຈາກມົສກູ, ຂ້ອຍຖືກສົ່ງໄປ ອູແກຣນ ເມືອງ ກິໂຣໂວກຣາດ ບໍ່ໄກຈາກ ກີເອບ. ຂ້ອຍຮຽນໄຟຟ້າອຸດສາຫະກຳ ເອື້ອຍຮຽນເຄມີນ້ຳສີ. ເອື້ອຍມີແຟນຢູ່ອຸສເບັກກິສຖານ ພາໃຫ້ຂ້ອຍໄດ້ກິນອາຫານຈາກອາຊີ ເພາະບໍ່ມີຂາຍໃນເມືອງຂ້ອຍ. ຄວາມພະຍາຍາມຂອງແຟນເອື້ອຍຫນ້ານັບຖື ຢູ່ກັນຄົນລະຟາກຟ້າ ຖ້າຈະມາຫາກັນຕ້ອງຂີ່ຍົນ ເປັນມື້ ນັ່ງລົດໄຟໄປຕໍ່ອີກ. ດຽວນີ້ລາວກໍ່ເປັນອ້າຍເຂີຍຂ້ອຍ. ລະຫວ່າງທີ່ຮຽນຮອດປີ2 ເອື້ອຍປ່ວຍເປັນໂລກຫົວໃຈຮົ່ວ ຕ້ອງຜ່າຕັດ. ລັດຖະບານໂຊວຽດອອກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃຫ້ທັງຫມົດ ຢູ່ບ້ານເພິ່ນປົວຟຣີທຸກຄົນ ເມື່ອປົວດີແລ້ວຈຶ່ງເດີນທາງມາຢາມບ້ານ. ພໍ່ແມ່ເຫັນວ່າບໍ່ແຂງແຮງ ເລີຍກັກຕົວໄວ້ ບໍ່ຍອມປ່ອຍຄືນມາຮຽນຕໍ່. ເພິ່ນເລີຍປະປຶ້ມສໍ ເສື້ອຜ້າ ເຄືອ່ງໃຊ້ຕ່າງໆ ໄວ້ໃນແດນຫມີຂາວ. ແລະຊີວິດການເປັນນັກສຶກສາກໍ່ຈົບລົງ ແລະ ບໍ່ມີໃບປະກາດໃດໆຮອດມື້ນີ້. ເມື່ອຢູ່ລາວ ກໍ່ປະກອບອາຊີບລ້ຽງນົກ ລ້ຽງໄກ່ພັນຊ່ວຍແມ່ ຄ່ຳມາກໍ່ໄປຮຽນພາສາ ຈາກນັ້ນ ກໍ່ໄດ້ເຮັດວຽກກັບອົງການສາກົນໃນຖານະຜູ້ຊ່ວຍໃນສຳນັກງານ ກິນເງິນເດືອນເປັນດອລລາ ເສີຍ. ວຽກງານກໍ່ກ້າວຫນ້າເລື້ອຍມາ ຈາກອົງການຫນຶ່ງຍ້າຍໄປບ່ອນໃຫມ່ ເງິນເດືອນກໍ່ຂຶ້ນໄປນຳ ຈາກຫລັກຮ້ອຍຢຽບຫລັກພັນ. ບໍ່ຮູ້ວ່າດຽວນີ້ໄດ້ເດືອນລະເທົ່າໃດແລ້ວ ແຕ່ທີ່ແນ່ໆ ສາມາດປຸກເຮືອນ ຊື້ລົດເກງ. ນອກຈາກຄວາມຮັ່ງມີທາງດ້ານເງິນຄຳແລ້ວ ຍັງຮັ່ງທາງດ້ານຄວາມຮູ້ອີກ, ຍ້ອນວ່າເຮັດວຽກກັບອົງການສາກົນ ໄດ້ໄປຕ່າງປະເທດເລື້ອຍ ແລະ ໄດ້ຮັບການຝຶກອົບຮົມເລື້ອຍ. ພາໃຫ້ມີຄຳແນະນຳດີໆ ໃຫ້ຂ້ອຍສະເຫມີ. ມັນກ້ຽວມາຫາຂໍ້ສະຫລຸບທີ່ວ່າ ການສຶກສາບໍ່ໄດ້ເປັນທີ່ມາຂອງທຸກຢ່າງ, ເຖິງວ່າບໍ່ຈົບຫຍັງມາໃນຕອນຕົ້ນກໍ່ຕາມ ແຕ່ປະສົບການທີ່ໄດ້ມາຕາມຫລັງຕ່າງຫາກ ທີ່ພາໄປສູ່ຜົນສຳເລັດ. ສຸກສັນວັນເກີດ ຄົບຮອບ 40 ປີ

Tony is 9 years old

Thu, 06 Sep 2007 18:10:55 GMT

Tony ເກີດເມື່ອວັນທີ 2 ກັນຍາ 1998 ເຊິ່ງກົງກັນກັບວັນຊາດຂອງປະເທດວຽດນາມ. ເມື່ອອາຍຸຄົບສາມປີ ຈຶ່ງໄດ້ເຂົ້າຮຽນທີ່ອະນຸບານໄຟຟ້າລາວ. ຮຽນໄດ້ບໍ່ພໍເທົ່າໃດເດືອນ Tony ຕ້ອງອອກຈາກ ຮຮ ເມື່ອພົບວ່າ ເປັນເດັກພິການຫູ. ລາວບໍ່ສາມາດ ໄດ້ຍິນ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ບໍ່ສາມາດຮຽນເວົ້າ.ທາງໂຮງຮຽນບໍ່ຮັບເດັກແບບນີ້. ທາງຜູ້ປົກຄອງໄດ້ຂໍຄຳເຫັນນຳ ຮຮ ໂສຕະສຶກສາ ວຽງຈັນ (ອົງຄະທຽມ ຄູວຽງ).ຮຮ ແຫ່ງນັ້ນ ຮັບສອນເດັກພິການຫູ ສະເພາະແຕ່ຊັ້ນປະຖົມເທົ່ານັ້ນ ແລະ ໃນ ສປປລາວ ບໍ່ມີ ຮຮ ອະນຸບານສຳລັບເດັກນ້ອຍ ພິການຫູ ເມື່ອມາຢູ່ເຮືອນ ລາວມັກລັກອອກໄປຫລິ້ນ ນຳຖະຫນົນ ເມື່ອລົດມາທາງຫລັງ ລາວບໍ່ໄດ້ຍິນ ເຖິງວ່າເຂົາຈະບີບແກດັງໆ, ພໍ່ແມ່ລາວ ບໍ່ສາມາດສື່ສານກັບ Tony ໄດ້ ດັ່ງນັ້ນ ການສັ່ງສອນ ດ້ວຍຄຳເວົ້າແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ເຮັດບໍ່ໄດ້, ເປັນຕົ້ນແມ່ນ ພໍ່ແມ່ບໍ່ສາມາດບອກລູກວ່າ ຢ່າໄປຫລິ້ນຫົນທາງ ລົດຈະຕຳ ຫລືວ່າ ຢ່າຫລິ້ນກັບໄຟຟ້າ ມັນຈະຊອດ. ເມື່ອແນມເຫັນ ລູກກຳລັງຈະເຮັດຫຍັງທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ ກໍ່ບໍ່ສາມາດຮ້ອງເຕືອນ ມີແຕ່ຮີບແລ່ນໄປດຶງໄວ້, ບາງເທື່ອ ເມື່ອເຫັນລູກກຳລັງຍ່າງອອກໄປຫົນທາງ ແມ່ຂ້ຽວແລ່ນໄປດຶງໄວ້ ແຕ່ລູກເຂົ້າໃຈຜິດວ່າແມ່ ກຳລັງຢອກ, ແລ້ວພັດແລ່ນຫນີໄປຕື່ມ, ແມ່ຍິ່ງແລ່ນຫາ Tony ຍິ່ງແລ່ນຫນີ ຫັນຫລັງມາຫົວໃສ່ແມ່ ແຕ່ພັດກຳລັງແລ່ນໃສ່ຫົນທາງທີ່ມີລົດແລ່ນໄປມາ ເມື່ອອາຍຸໄດ້ 4 ປີ Tony ໄດ້ເຂົ້າຮຽນໃນ ຮຮ ອະນຸບານ ກຊ ສາທາລະນະສຸກ ປົນກັນກັບເດັກທົ່ວໄປ . ແຕ່ລະມື້ Tony ບໍ່ເຂົ້າຮ່ວມໃນກິດຈະກຳໃດໆ ຂອງໂຮງຮຽນ ບໍ່ວ່າຈະເປັນການເລົ່ານິທານ ການຮ້ອງເພງ ຫລື ແມ້ແຕ່ການຫັດກາຍ, ລາວຈະນັ່ງຢູ່ແຈຫ້ອງພຽງຄົນດຽວກັບຂອງຫລຶ້ນ ທີ່Tony ຈະບັງຄັບພໍ່ແມ່ໃຫ້ຊື້ໃຫ້ ກ່ອນເຂົ້າຫ້ອງ ຖ້າບໍ່ໄດ້ຂອງຫລິ້ນ Tony ຈະບໍ່ຍອມລົງຈາກລົດ, ແລ້ວ ພໍ່ແມ່ທີ່ຟ້າວໄປວຽກໄປການ ກໍ່ຕ້ອງຍອມ ພາກັບໄປຊຶ້ຂອງຫລິ້ນກ່ອນ ເພາະ Tony ນອກຈາກຈະບໍ່ຍອມເຂົ້າຫ້ອງຮຽນ ຍັງຈະອາລະວາດ ເຊັ່ນ ນອນເກືອກລົງດິນ ແລະ ອື່ນໆ. Tony ຢູ່ອະນຸບານແຫ່ງນັ້ນຈົນອາຍຸໄດ້ 6 ປີ ໂດຍບໍ່ໄດ້ຮຽນຮູ້ຫຍັງພໍເທົ່າໃດ ພໍພຽງແຕ່ ເປັນບ່ອນພໍ່ແມ່ຝາກໄວ້ ເພື່ອຈະໄດ້ໄປທຳມາຫາກິນ ໂດຍບໍ່ຕ້ອງເປັນຫ່ວງວ່າ Tony ຈະໄປເລາະຫລິ້ນຕາມຫົນທາງ ທີ່ເປັນອັນຕະລາຍ ເມື່ອຮອດອາຍຸເຂົ້າ ປະຖົມ Tony ຈຶ່ງໄປຮຮ ໂສຕະສຶກສາວຽງຈັນ. ທີ່ນັ້ນ Tony ຍັງມີບັນຫາຫລາຍຢ່າງທີ່ບໍ່ສາມາດຮຽນຮ່ວມກັບຫມູ່ໄດ້. Tony ບໍ່ສົນໃຈທຸກກິດຈະກຳຂອງຮຮ ເຊັ່ນເຄີຍ ບໍ່ວ່າຈະຂຽນຈະອ່ານ Tony ຍັງຢູ່ຄົນດຽວຫລີ້ນດິນນ້ຳມັນ ປັ້ນເປັນຮູບສັດຕ່າງໆ, ເມື່ອເລີກຫລີ້ນ ກໍ່ມີບັນຫາ ເພາະເດີ່ນບໍ່ມີເດີ່ນສະເພາະຂອງ ຮຮ. ໃນຮົ້ວ ມີຫລາຍອາຄານ ທັງໂຮງຮຽນ ໂຮງຫມໍ ໃນເດີ່ນດຽວກັນ, Tony ມັກເລາະໄປແຕ່ລະຕຶກ ໂດຍທີ່ບໍ່ມີໃຜຕິດຕາມ ບາງຄັ້ງເຂົ້າໄປຫ້ອງນັ້ນຫ້ອງນີ້ ຫລື ປີນຂຶ້ນບ່ອນສູງ, ເຖິງວ່າ Tony ບໍ່ໄດ້ຍິນສຽງ ແຕ່ສາມາດສົ່ງສຽງຮ້ອງໄດ້ດັງ ໂດຍສະເພາະເວລາບໍ່ພໍໃຈ ຫລື ຕ້ອງການຮຽກຮ້ອງຄວາມສົນໃຈ, ເວລາກິນ Tony ບໍ່ຍອມກິນອາຫານທົ່ວໄປ ນອກຈາກອາຫານທີ່ແມ່ເລືອກໃຫ້ , ເວລານອນເວັນ Tony ໄປເລາະ ຕາມຕຶກໂຮງຫມໍ ແລະ ສົ່ງສຽງດັງ, ເວລາຄູບອກໃຫ້ຂຽນ Tony ສະແດງຄວາມບໍ່ພໍໃຈ ແລະ ສົ່ງສຽງດັງ, ເວລາໄປຮັບ Tony ຈັກໄປທາງໃດ ບໍ່ມີໃຜເຫັນ ຕ້ອງເຮັດໃຫ້ຫມູ່ນັກຮຽນ ຊ່ວຍເລາະຊອກ ເນື່ອງຈາກ ເປັນທັງໂຮງຮຽນແລະໂຮງຫມໍ ທີ່ມີຄົນເຈັບນອນຢູ່ ພວກຄົນເຈັບຕ້ອງການຄວາມສະຫງົບ. ທາງໂຮງຮຽນ ຂໍໃຫ້ Tony ໄປພັກຜ່ອນຢູ່ບ້ານ ເສຍກ່ອນ ຈົນກວ່າ ລາວຈະຮູ້ຄວາມກວ່ານີ້, ພໍ່ຂອງ Tony ເຊິ່ງເວລານັ້ນ ໄປປະຕິບັດວຽກຢູ່ຕ່າງແຂວງ ບໍ່ຄ່ອຍພໍໃຈກັບເຫດຜົນນີ້ : Tony ຈະຮູ້ຄວາມໄດ້ ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອໄດ້ຮັບການສັ່ງສອນ , ຈະສັ່ງສອນໄດ້ ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອສື່ສານກັນໄດ້, ຈະສື່ສານກັນໄດ້ ກໍ່ຕໍ່ເມື່ອ ໄດ້ຮຽນພາສາມື ທີ່ມີສອນຢູ່ຮຮ ໂສຕະສຶກສາ ພຽງແຫ່ງດຽວ

ເຮົາເປັນຄົນແບບນີ້ແລ້ວຫວາ

Thu, 02 Aug 2007 09:54:01 GMT

ເປັນຫຍັງເບິ່ງຮູບແຕ່ລະຮູບ ໃນ August album ມີແຕ່ຮູບຈັບຈອກ, ກະດຽວວ່າເຂົ້າພັນສາ ສິສະຫນັບສະຫນູນການງົດເຫລົ້າ, ເອ ຫລືວ່າ ເຮົາກາຍເປັນຂີ້ເຫລົ້າໄປແລ້ວຫວາ?
ເບິ່ງຫນ້າທ້ອງ ປານມີຫມາກໂມຍັດໄວ້. ຕ້ອງໄປອອກກຳລັງກາຍ ປະເພດກິລາປອດສຸລາ ດີກວ່າ. ແຕ່ມັນກໍ່ຫາຍາກເນາະ ເພາະສ່ວນຫລາຍ ກິລາມັກມີສຸລາໄປນຳ ເຊັ່ນ ເປຕັງ ປີກໄກ່ ເຕະບານ ລ້ວນແຕ່ຕ້ອງມີເບຍຕາມມາ. ເປັນຫຍັງຈຶ່ງເປັນແນວນັ້ນ?

ເຈິກັບ ອະດີດນັກຮຽນ

Thu, 24 May 2007 06:27:45 GMT

ມື້ນີ້ກະຄືທຸກມື້ ກວ່າຈະລົງໄປຫາກິນເຂົ້າທ່ຽງ ກະ ປະມານ 12 ໂມງ ເຄິ່ງ ນັ່ງອ່ານກະທູ້ ຕອບກະທູ້ ໃນເວັບໄຊ

ລົງໄປ ຮອດຮ້ານ ເຫັນ ພະນັກງານ ທີ່ລຶ້ງເຄີຍກັນ ນັ່ງຢູ່ກ່ອນແລ້ວ 2 ຄົນ ແລະ ຍັງມີຜູ້ຍິງອີກ 3 ຄົນ

ຂ້ອຍໄປນັ່ງນຳເຂົາ ສັ່ງເຂົ້າປຽກມາກິນ

ຫນຶ່ງໃນຜູ້ຍິງນັ້ນ ບອກຫມູ່ລາວວ່າ ຂ້ອຍເປັນອາຈານພາສາອັງກິດຂອງລາວ ແລະ ຖາມຂ້ອຍວ່າຈື່ລາວບໍ່

ກໍ່ບໍ່ຈື່ດອກ ດົນແລ້ວທີ່ປະລະ ອາຊີບນີ້ ປະມານປີ2003 ຫາ 2004 ນີ້ລະ

ເຄີຍໄປເປັນອາຈານພາສາ ທີ່ ຮຮ ທະວີໄຊ ຕອນນັ້ນໄດ້ຄ່າຕົວ ປະມານ ຊົ່ວໂມງ ລະ 13 000 ກີບ

ສອນ ອາທິດລະ 3 ມື້ ມື້ລະ 2 ຊມ

ເລີກຈາກສອນພາສາ ( 5 ໂມງເຄິ່ງ ຫາ 7 ໂມງເຄິ່ງ ) ກໍ່ໄປສອນ AutoCAD ຕໍ່ 8 ໂມງ ຫາ 9 ໂມງ

ທີ່ມາຂອງ ຊື່ພະນົມສິນ

Wed, 18 Apr 2007 13:08:24 GMT

ພະນົມສິນ ແມ່ນຊື່ທີພໍ່ແມ່ຕັ້ງໃຫ້ ມາຈາກຄຳວ່າ ພະນົມ ແລະ ຄຳວ່າ ສິນ ຕໍ່ກັນ
ພະນົມແມ່ນໄດ້ມາຈາກທາດພະນົມ ໃນສະໄຫມທີ່ພໍ່ແມ່ໄປຢາມພີ່ນ້ອງທີ່ອຳເພີທາດພະນົມ ເວລານັ້ນພະນົມສິນຍັງບໍ່ທັນມີຕົວຕົນຊ້ຳ
ພໍ່ແມ່ໄດ້ໄປໄຫວ້ທາດ ແລະ ອະທິຖານຂໍລູກຊາຍ ຈາກພະທາດ ເພາະວ່າ ເພິ່ນມີລູກແລ້ວສອງຄົນ ແຕ່ເປັນຍິງຫມົດ ແລະ ຢາກໃຫ້ລູກຜູ້ທີ່3ເປັນຜູ້ຊາຍ
ແມ່ບອກວ່າສິ່ງສັກສິດ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄົງຫາຄົນໃຫ້ມາເກີດນຳບໍ່ໄດ້ ເລີຍສົ່ງລີງມາເກີດນຳ
ເພາະເວລາໃຫຍ່ໄດ້ປະມານຫ້າປີ ໄດ້ຖ່າຍຮູບກັບຮູບປັ້ນຫະນູມານ ຢູ່ວັດຊຽງຄວນ ປະກົດວ່າ ຫນ້າຕາເປັນອັນດຽວກັນເລີຍ (ແຕ່ວ່າໃຫຍ່ເປັນບ່າວແລ້ວ ຫນ້າຕາກໍ່ພໍເປັນພະເອກໄດ້)
ເມື່ອລູກຜູ້ທີ່ສາມເກີດອອກມາເປັນຊາຍຕາມຄຳອະທິຖານ ເລີຍຕັ້ງຊື່ວ່າພະນົມ ບໍ່ທັນເອີ້ນວ່າພະນົມສິນເທື່ອ
ລູກຜູ້ກົກຊື່ວ່າພອນອິນ ຜູ້ທີ່ສອງ ຊື່ເພັດຊະລິນ ສ່ວນຜູ້ທີ່ສາມ ຊື່ວ່າພະນົມ ເຫັນວ່າບໍ່ຄ່ອງກັນ ແລ້ວສິໃສ່ຊື່ວ່າແນວໃດ ໃຫ້ຄ່ອງກັນ ເພິ່ນໃຊ້ເວລາຄິດດົນນານສົມຄວນ ເພິ່ນວ່າ ຄົນຜູ້ນີ້ ນອກຈາກ ຂໍໄດ້ມາຈາກທາດສັກສິດແລ້ວ ຍັງມີກິລິຍາສໍ່ແວວວ່າເປັນຄົນມີສິນທຳ ກ່ອນຈະຕັດສິນໃຈຕື່ມຄຳວ່າສິນເຂົ້າໄປ
ແລະ ຂ້າພະເຈົ້າກໍ່ໄດ້ໃຊ້ຊື່ພະນົມສິນ ນີ້ມາຈົນຣອດມື້ນີ້ ເຊິ່ງມີທີ່ມາດັ່ງທີ່ກ່າວມາແຕ່ຕົ້ນນັ້ນແລ